Title : * * เติมเต็ม * * [Jaejoong Part]

Author : ZodaUzeeD

Pairing: Yunho-Jaejoong // YooChun-JunSu

+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+






.
.

แสงแดดสีส้มในยามที่มันกำลังจะลับขอบฟ้า...พระอาทิตย์ที่มันกำลังจะตกดิน....ผมชอบยืนดูมันจากบนดาดฟ้าของอพาร์ทเม้นท์ที่ผมอาศัยอยู่ ผมว่า หากมองจากมุมนี้ จะเป็นมุมที่สวยที่สุดแล้ว และผมก็คิดว่าไม่มีที่แห่งไหนที่จะดูได้สวยกว่าที่นี่อีกแล้ว...ไม่มี....

และมัน....ก็คงจะคล้ายกับความรักของผม ความรัก....ที่ได้แต่เป็นฝ่ายมอบให้ ไม่เคยได้รับ ความรักที่โง่งมงาย รักจนไม่คิดว่า จะรักใครได้มากกว่านี้...ไม่มี...

วันนี้ผมตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวัน เนื่องจากว่าผมมีเรียนในช่วงบ่าย จึงไม่จำเป็นต้องรีบตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้า ผมอาบน้ำแต่งตัวอยากไม่รีบร้อนนัก ก่อนจะคว้าเอาเป้คู่ใจแล้วออกไปในทันที เมื่อผมมาถึงหน้าคณะที่ผมเรียนอยู่ เจ้าเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของผมก็ส่งเสียงเรียกพร้อมกับกวักมือ

แจจุง...แจจุง...ทางนี้ ผมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปหาจุนซูที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะม้าหิน

มานานรึยัง ผมถามจุนซู

ก็สักพักแล้วล่ะ จุนซูตอบผม จากนั้นจุนซูก็เอาแต่นั่งเล่าเรื่องของมิกกี้ แฟนของตัวเองให้ผมฟัง ผมเองก็เป็นผู้ฟังที่ดี ฟังเรื่องที่จุนซูเล่าไปเรื่อยๆ อาจจะมีถามบ้างเป็นบางครั้ง จนถึงเวลาเข้าเรียน เราทั้งสองคนเข้าไปนั่งเรียนอย่างตั้งใจ

จุนซู...เดี๋ยวมานะ ไปเข้าห้องน้ำแป็ปนึง ผมบอกกับจุนซูก่อนเลิกเรียนไม่นานนัก

อืม ผมเดินไปเข้าห้องน้ำแล้วล้างหน้า สองมือของผมท้าวเข้ากับขอบอ่างล้างหน้าก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของตัวเองในกระจก

ฉันจะต้องไม่จมอยู่กับความรักที่ไม่มีวันเป็นไปได้อีกแล้ว...พอแล้ว...พอ... ผมพูดกับตัวเองในกระจก

ความรักของผม มันก็เป็นแค่การแอบรักใครคนหนึ่ง รักมาก...แต่ถึงผมจะรักเขามากแค่ไหน ผมก็ไม่เคยทีจะบอกเขาไป...ผมกลัว...กลัวว่าเขาจะมองผมเป็นตัวประหลาด เพราะ...เขาไม่ได้เป็นอย่างผม ถึงแม้ว่าตอนนี้ ความกลัวกลัวนั้นจะหมดไปแล้ว แต่ผมก็ไม่สามารถบอกเขาได้อยู่ดี...เพราะ...เขาได้จากผมไป...ตลอดกาล...

ผมกลับมาที่ห้องเรียนอีกครั้ง ตอนนี้ถึงเวลาเลิกเรียนแล้ว ผมเห็นจุนซูกำลังเก็บของ...

อ๊ะ...แจจุงมาแล้ว...นี่แจจุง ไปคาราโอเกะกันมั๊ย...เมื่อกี้ตอนที่แจจุงไปเข้าห้องน้ำมิกกี้วิ่งมาชวนน่ะ จุนซูเอ่ยชวนผม สีหน้าลุ้นๆ เหมือนจะอยากให้ผมตอบตกลงให้ได้

ไม่ได้หรอก...ลืมแล้วหรอว่าวันนี้ฉันต้องไปทำงานพิเศษ

อืม...นั่นสินะ ลืมสนิทเลย...ไม่เป็นไรไว้คราวหน้าแล้วกันเนอะ

อือ

งั้นฉันไปก่อนนะแจจุง เดี๋ยวมิกกี้คอยนาน อิอิ พูดจบจุนซูก็รีบวิ่งออกไปทันที....ส่วนผมก็คงต้องไปเช่นกัน

...........................
..............................................

ตอนนี้ผมอยู่ในร้านเบเกอรี่ที่ผมทำงานอยู่ ทุกคนช่วยกันปิดร้านเนื่องจาก ขนมที่ทำออกมาขายเพียงวันต่อวันนั้น ถูกขายหมดไปในเวลาอันรวดเร็ว

ผมกลับก่อนนะครับ

กลับบ้านดีๆนะจ๊ะแจจุง คุณป้าเจ้าของคร้านพูดกับผมอย่างใจดี

ครับ ผมตอบรับแล้วเดินออกไป ผมรีบที่จะกลับบ้าน เนื่องจากว่ารู้สึกเพลียๆ ผมเดินจนผ่านเข้าไปในย่านการค้า ที่มีผู้คนสัญจรไปมามากมายในตอนกลางคืน

ปึก!!

ด้วยความรีบของผม จึงไม่ได้ระมัดระวังในขณะเดิน จนทำให้ชนเข้ากับใครคนหนึ่ง จนตัวผมเองล้มลง ข้าวของที่ผมถืออยู่กระจายออกมาเล็กน้อย

ขอโทษนะครับ ทั้งผมและเขาพูดออกมาพร้อมกัน ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเขา ผมเห็นสีหน้าของขาเหมือนกับว่าตกใจอะไรเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงช่วยเก็บของๆผมที่กระจายอยู่

ขอโทษอีกทีนะครับ เขาพูดออกมา

ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมเองก็ต้องขอโทษคุณด้วย เพราะผมมันก็เดินไม่ได้ดูทาง เลยไปชนคุณ ผมพูในขณะที่เก็บของไปด้วย ก่อนที่ผมจะเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มให้กับเขา...ไม่รู้สินะ...ทำไมไม่รู้...ทำไมผมถึงต้องอยากจะยิ้มให้เขาด้วย ยิ้มที่มาจากใจจริงของผม...ไม่ใช่แสร้งยิ้ม...

ผมขอตัวก่อนนะครับ......ขอโทษอีกครั้งแล้วก็ขอบคุณที่ช่วยเก็บของนะครับ ผมพูดกับเขาด้วยรอยยิ้ม แล้วผมก็เดินออกไป เพื่อกลับบ้าน พร้อมกับใบหน้าของคนคนนี้ ที่ผมจำได้...ไม่ลืม... มันเพราะอะไรกันนะ

..........................
............................................

หลายวันต่อมมา ตอนนี้ผมรู้สึกดีขึ้นแล้ว...เพราะ ผมพยายามไม่ให้มีเวลาว่างมากพอที่จะกลับไปคิดถึงคนคนนั้น.....

ไปที่คณะมิคกี้หรอ...ก็ได้...แต่ผมของชวนแจจุงไปด้วยนะ

ได้เลยคร๊าบที่รัก...ไม่มีปัญหา

แป็ปนึงนะฮะ

แจจุงไปนั่งเล่นที่หน้าคณะของมิคกี้กันนะ จุนซูหันมาชวนผม ส่วนผมเอง วันนี้ก็ไม่ต้องไปทำงานอยู่แล้ว ถ้าจะไปก็ไม่ได้เสียหายอะไร

อืม...ไปสิ

มิคกี้...แจจุงตกลงไปด้วยแหละ....แล้วเจอกันนะฮะ....บายฮะ หลังจากที่จุนซูวางสาย ผมกับจุนซูก็ช่วยกันเก็บข้าวของที่วางเกลื่อนอยู่บนโต๊ะม้าหินที่ผมกับจุนซูนั่งอยู่ แล้วจึงเดินไปที่คณะของมิกกี้

.
.
.

มิคกี้ฮะ......ผมมาแล้ว จุนซูส่งเสียงเรียกมิคกี้ที่นั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนของตนเอง

จุนซูที่รักของผมมาแล้ว แฟนของเพื่อนผมมันเต็มรึปล่าวครับเนี่ย

มิคกี้ฮะ....นี่แจจุงเพื่อนของผมเอง.....ส่วนแจจุงนี่มิคกี้ แฟนเราเอง จุนซูแนะนำตัวผมและมิคกี้ให้

เห็นจุนซูเล่าให้ฟังบ่อยๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ผมพูดออกไป

เช่นกันคร๊าบบบบบ.....

เดี๋ยวแจจุงนั่งข้างไอยุนละกันนะ....ส่วนที่รักมานั่งข้างผมนะคร๊าบบ มิคกี้บอกก่อนที่จะจูงมือจุนซูไว้ข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างที่ว่างอยู่ ชี้ไปที่ที่นั่งที่ผมจะต้องไปนั่ง...ที่นั่งข้างๆกันกับคนที่ชื่อ ยุน...

เห้ยไอยุน......อย่าเพิ่งขยันตอนนี้สิวะ คนที่นั่งข้างแกน่ะชื่อแจจุง เป็นเพื่อนกับจุนซูของกู มิคกี้บอกกับคนที่นั่งเขียนรายงายอยู่ข้างๆผม

นี่มิคพูดไม่เพราะอีกแล้วนะ

โถ่จุนซูคร๊าบ ผมก็พูดอย่างนี้กับไอยุนมันอยู่แล้วนะ พูดเสียงออดอ้อนอย่างนี้สินะ ถึงทำให้จุนซูติดกับได้

เอ่อหวัดดี ผมชื่อยุนโฮครับ....O.O...เอ๊ะ....คุณ ผมหันหน้าไปหาคนที่นั่งข้างๆผม ขณะที่ เขาหันมาทักทายและแนะนำตัวกับผม

เอ๊ะ.....เราเคยเจอกันเมื่อหลายวันก่อนใช่มั๊ยครับ ใช่...ต้องใช่แน่ๆ...คนคนนี้ คนที่ชนกับผมเมื่อหลายวันก่อน ผมจำเขาได้ จำได้ดีเลย...ไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่ทำให้ผมจำเขาได้...แต่ผมรู้สึกว่าในใจลึกๆของผม...รู้สึกดี...ที่ได้เจอเขาอีกครั้ง

หลังจากที่ผมกับยุนโฮทำความรู้จักกันแล้ว เราสองคนก็คุยกันไปเรื่อยๆ ผมได้รู้ว่า วันนั้นวันที่ผมชนเข้ากับยุนโฮ ยุนโฮเองก็เพิ่งออกมาจากร้านคาราโอเกะที่จุนซูชวนผมไปนั่นเอง และอีกอย่างที่ผมได้รู้จากยุนโฮ...

แจจุงชอบดูพระอาทิตย์เวลาที่มันกำลังจะตกดินมั๊ย ยุนโฮถามผม

ชอบสิ....ผมว่ามันสวยดีนะ ผมตอบ...ใช่...ผมชอบที่จะดูพระอาทิตย์ตกดิน แต่ที่ๆผมดู จะต้องเป็นที่ๆเดียวเท่านั้น คือ ดาดฟ้าบนอพาร์ทเม้นท์ของผม

ผมมีที่ๆนึง มันเป็นที่ๆสวยมากถ้าจะดูพระอาทิตย์ตกดิน.....แจจุงไปดูด้วยกันมั๊ย ? สวยหรอ?...มันจะสวยกว่าบนดาดฟ้ามั๊ย?...แล้วจะผิดมั๊ย?...ถ้าผมจะลองเปลี่ยนที่ๆผมดูพระอาทิตย์ตกดินบ้าง มันไม่ผิดใช่มั๊ยที่ผมจะตอบ

อืม...ไปสิ

...........................
.............................................

ตอนนี้ผมอยู่ในที่ที่หนึ่ง ที่ยุนโฮบอกว่า หากมองพระอาทิตย์ตกดินจากมุมนี้จะสวยที่สุด ผมมองออกไปยังเบื้องหน้าของผม พระอาทิตย์กลมโตสีส้มที่สาดแสงไปทั่วบริเวณ กำลังค่อยๆเคลื่อนตัวลง ใช่ จากมุมนี้ มันสวยมาก สวยจริงๆอย่างที่ยุนโฮบอก

นั่งลงสิ ยุนโฮนั่งลงพร้อมกับฉุดข้อมือผมเบาๆให้นั่งลงด้วย เราสองคนนั่งอยู่เคียงข้างกัน

แจจุงว่ามันสวยมั๊ย? พระอาทิตย์ในตอนนี้น่ะ ยุนโฮถามผม

สวยสิ...สวยมากๆเลย ใช่ สวยมาก... ผมชักจะชอบที่นี่แล้วสิ ผมชักอยากจะดูพระอาทิตย์ตกดินที่นี่มากกว่าที่อพาร์ทเม้นท์ของผมแล้ว

ถ้าแจจุงชอบ ผมพาแจจุงมาดูบ่อยๆเลยเอามั๊ย? ยุนโฮหันมาถามผม

ทำไม...ถึงอยากพาผมมาล่ะ ผมถามกลับด้วยความสงสัย ยุนโฮหันหน้ากลับไปมองพระอาทิตย์อีกครั้ง ก่อนจะพูดขึ้น

ผมเคยคิดไว้ตอนที่มาดูพระอาทิตย์ตกดินที่นี่ว่า ...ถ้าหากวันไหนผมเจอคนที่คิดว่าใช่แล้วล่ะก็...ผมจะพาเขามาที่นี่ มาดูพระอาทิตย์ตกดินกับผม บรรยากาศก็ไม่ได้ร้อน แต่ผมรู้สึกว่าหน้าของผมมันร้อนขึ้นแปลกๆ หรือ...อาจจะเป็นเพราะคำพูดของยุนโฮ...นี่ผมคิดเข้าข้างตัวเองขนาดนี้เลยหรอเนี่ย

ยุนโฮพูดแบบนี้จะบอกว่าผมคือคนที่ใช่ของยุนโฮรึไง ฮึ๊~ ไม่รูว่าเพราะอะไรที่ทำให้ผมพูดไปอย่างนั้น หรืออาจจะคงแก้เขินล่ะมั้ง....แล้วทำไมผมต้องเขินด้วยเนี่ย...

ผมก็ไม่รู้หรอก...เพียงแค่ ความรู้สึกของผมมันบอกว่าอย่างนั้น ผมจะทำไงดี ผมยอมรับนะ ผมรู้สึกดีกับคำพูดนี้ของยุนโฮ ผมต้องตัดสินใจใช่มั๊ย

ใช่ ไม่ใช่ กาลเวลาจะเป็นผู้ตัดสิน...ลองดูสักตั้งมั๊ยล่ะยุนโฮ ผมถามเขายิ้มๆ

แน่นอน...ขอบคุณนะแจจุง...ขอบคุณที่ให้โอกาสผม ยุนโฮหันมาตอบผมรอยยิ้มฉายอยู่บนใบหน้า ก่อนที่ริมฝีปากของยุนโฮจะประทับลงบนริมฝีปากของผม แผ่วเบา แต่ก็อบอุ่น พร้อมกับพระอาทิตย์ที่ค่อยๆลับหายไป

ผมไม่ผิดใช่ไหมครับ...ที่ผมยอมเปิดใจ รับเอาส่วนที่ขาดหายให้เข้ามา...เติมเต็ม ในชีวิตและหัวใจของผม

สุดท้ายนี้...ผมอยากให้ทุกคนเปิดใจรับสิ่งที่สวยงาม ที่เรียกว่า...ความรัก...ให้เข้ามาอยู่ในหัวใจของพวกคุณทุกๆคน และ รักให้ถูก รักให้คงไว้ซึ่งความสวยงาม...อย่ารัก อย่างคนที่โง่งมงาย อย่าทุ่มเทให้มันมากเกินไป จนไม่เหลือความรักให้ตัวเองนะครับ ขอให้ทุกคนมีความรักที่สวยงามนะครับ.......

ชอง ยุนโฮ และ คิม แจจุง

- END -

แถม แอบดู

มิค...สองคนนั้นจูบกันด้วยอ่ะ

ไอยุนไวไฟเหมือนกันแฮะ ค่อยสมหน่อยที่เป็นเพื่อนกับมิคกี้ หุหุ

มิคบ่นไรอ่ะ

อ๊ะ...ปล่าวคร๊าบที่รัก

เฮ้อ...ในที่สุดแจจุงก็ยอมเปิดใจสักที...รักครั้งนี้รักษาเอาไว้ให้ดีนะ...เพื่อนรัก

แจจุงเปิดใจอะไรหรอครับจุนซู...ต้องถอดเสื้อด้วยป่ะ

ทะลึ่ง...อยากรู้นักก็กลับไปอ่านตอนแรกๆใหม่สิ

ไม่เอาอ่ะ...เสียเวลา

เสียเวลา?...เสียเวลาไรอ่ะมิค

ก็เสียเวลาที่มิคจะได้กอดจุนซูคืนนี้ไงล่ะคร๊าบบบ...ป่ะป่ะ กลับบ้านกันที่รัก ไปสนุกที่บ้านดีกว่าเยอะเลย

มิคอ่ะ...บ้า

- END -