Title :: [Re-Fic] ::*:: My childhood ::*::
Chapter :: 1
Paring :: YunJae , YooSu
Story by :: k-chan and zodaUzeed
-1-
เลิก !!!! เรนหนุ่มหล่อสุดล่ำบึ๊กของปี3 บอกเลิก แจจุงหนุ่มร่างบางหน้าสวยของปี1 กลางโรงอาหารทั้งๆที่เพิ่งคบกันได้แค่ 2 วัน
นี่คือข้อความที่อยู่บนหนังสือพิมพ์ของโรงเรียน ซึ่งถูกติดไว้บนบอร์ดใหญ่กลางอาคารเรียน ทำให้นักเรียนที่เดินผ่านไปมา ต้องให้ความสนใจและหยุดมุงดูกันเป็นจำนวนมาก
ตึก ตึก ตึก ปัง~!!!! เสียงของฝีเท้าที่วิ่งมาอย่างรีบเร่ง แล้วตามด้วยเสียงประตูที่ถูกเปิดออกอย่างแรง
" แจจุง !!!!! " คนนั้นตะโกนเรียกหาชื่อเพื่อนรักของตัวเองทันทีที่ประตูถูกเปิดออกแล้วกวาดสายตาไปรอบๆห้องเพื่อมองหา
" ไม่อยู่หรอก....คือเมื่อกี้ชั้นเพิ่งเห็นแจจุงเดินขึ้นไปที่ดาดฟ้าน่ะ " นักเรียนหญิงในห้องคนนึงตอบ
" ขอบใจนะ " เขากล่าวขอบใจแล้วรีบวิ่งตรงไปยังดาดฟ้าทันที
เช้านี้กับอากาศที่สดใส สายลมเย็นพัดมาปะทะกับใบหน้าหวาน แสงแดดยามเช้าที่ไม่แรงนักสาดส่องเข้ามากระทบกับผิวกายขาวราวกับหิมะ ที่ตอนนี้เขาได้นอนราบหลบมุมไปกับพื้นด้านหนึ่งของดาดฟ้า เจ้าของใบหน้าหวานได้นอนหลับตานิ่งเพื่อที่จะผ่อนคลายกับเรื่องราวเมื่อวานนี้ เรื่องที่เขาถูกบอกเลิกกลางโรงอาหาร ที่มีนักเรียนหลายสิบคนเป็นพยายาน
ปัง!!!!!!!!!!!!
เสียงกระแทกของประตูอย่างแรงทำให้จิตใจของเขานั้นที่ปล่อยให้ลอยออกไปเพื่อผ่อนคลายเรื่องต่างๆต้องกลับเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับแรงสะดุ้งเล็กน้อย เขาหันไปมองทางต้นเสียงนั้น
" แจจุง...นายอยู่ไหน " เสียงของชายผู้เป็นต้นเหตุของเสียงประตูที่กระแทกกันอย่างแรงดังขึ้น ทำให้แจจุงรู้ทันทีว่าเขาผู้นั้นคือ....
" อ่าว...มิกกี้...มีไรหรอ ท่าทางรีบร้อนเชียว " แจจุงกล่าวทักมิกกี้พร้อมกับส่งรอยยิ้มหวานๆมาให้ ในแววตานั้นปราศจากความเสียใจโดนสิ้นเชิง ส่วนมิกกี้นั้นก็แปลกใจที่เพื่อนรักของเขาไม่มีท่าทีว่าจะเสียงใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย
" แจจุง....นายไม่เสียใจเลยหรอ " มิกกี้ถามสิ่งที่เขาสงสัยขึ้นมาทันที
" ก็คงเป็นเพราะเขาบอกเลิกก่อนที่ชั้นจะรักเขาล่ะมั้ง " ตอบมิกกี้ด้วยสีหน้าที่ยังคงมีรอยยิ้มอยู่
" .....นี่...แจจุง.... " เขาเรียกชื่อเพื่อนรักด้วยท่างทางไม่มั่นใจนักกับคำถามที่เขาต้องการจะถามต่อไปนี้
" หืม.....ไรหรอ " แจจุงถามกลับด้วยรอยยิ้มที่สดใส
" ชั้นจะถามนายได้มั๊ย....เรื่อง..... " มิกกี้เผยความไม่มั่นใจอย่างเห็นได้ชัดทั้งๆที่เขาก็รู้แล้วว่าเพื่อนเขาไม่เสียใจกับเรื่องนี้ เลย
" นายจะถามว่าเรนเลิกกับชั้นเพราะอะไรใช่มั๊ย " แจจุงถามมิกกี้เหมือนรู้ว่าสิ่งที่เพื่อนรักของเขาจะพูดนั้นคืออะไร
" อือ " มิกกี้ตอบออกมาเพียงเบาๆแต่มันก็ทำให้คนที่อยู่ตรงหน้าได้ยิน
" เหตุผลง่ายๆเลยล่ะมิกกี้จ๋า...เพราะว่าชั้นไม่ยอมมีอะไรกับเขาไง " แจจุงตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้มผิดกับอีกคนที่ทำหน้าเหวอๆอย่างกับไม่เชื่อหูตัวเอง
" อะ...อะไรนะ...เพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ " มิกกี้ถามกลับอีกครั้งเพราะคิดว่าเรื่องที่ตนเองได้ยินเมื่อครู่นั้นคงจะหูฝาดไป แต่แล้วมิกกี้ก็ไม่ได้หูฝาดสิ่งที่เขาได้ยินเป็นเรื่องจริง เมื่อแจจุงยิ้มและพยักหน้าเบาๆเพื่อเป็นการตอบรับ
" ชั้นขอไปต่อยหน้าไอบ้านั่นซักทีเถอะ " ว่าแล้วมิกกี้ก็ลุกขึ้นอย่างเร็วเพื่อจะไปต่อยคนที่ทำให้เพื่อนรักของเขาต้องเสียชื่อด้วยความโกรธแค้น(แทนเพื่อน)แต่แล้วร่างของมิกกี้ก็ต้องหยุดเมื่อถูกมือของเพื่อนเขารั้งชายเสื้อเอาไว้
" ช่างมันเถอะมิกกี้ นายจะทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่ทำไม แล้วอีกอย่างนะมิกกี้ตัวนายก็แต่เนี๊ย จะสู้เรนได้ไงแค่กล้ามก็ผิดกันแล้ว " แจจุงพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มอีกเช่นเคยและลงท้ายด้วยคำพูดที่ติดตลก เมื่อมิกกี้คิดได้ตามที่แจจุงบอกก็ยอมนั่งลงอย่างโดยดี
" แล้วนายไม่เข้าเรียนหรอ " แจจุงถามมิกกี้ที่นั่งลงข้างๆตน
" ไม่อ่ะ....ขี้เกียจแล้วอีกอย่างนะ ชั้นนั่งอยู่เป็นเพื่อนนายดีกว่า " มิกกี้ตอบพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆพร้อมกลับเอนตัวลงนอน
" หรอ....แต่ชั้นกำลังจะไปเข้าเรียนนะ " แจจุงพูดพร้อมกับลุกขึ้นเดินไปเข้าห้องเรียน
" อ่าว....ซะงั้น....รอด้วยดิ " มิกกี้ทหน้าเหรอหลาเมื่อเห็นแจจุงลุกขึ้นและกำลังเดินไปจริงๆ ไม่รอช้ามิกกี้ก็รีบเนตามไปทันที
และแล้วการเรียนที่แสนจะหน้าเบื่อก็ผ่านผ้นไปอีกวันหนึ่ง
" แจจุง....เลิกเรียนแล้วไปเที่ยวกันป่าว " มิกกี้หันมาถามทันทีที่ออดบอกเวลาเลิกเรียนได้ดังขึ้น
" ไม่อ่ะ...เพราะวันนี้แม่บอกว่าจะมีแขกมาบ้าน " แจจุงบอกกับเพื่อนรักของตนไป
" หรอ....งั้นไม่เป็นไรวันอื่นก็ได้.....แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะแจจุง เด็กน้อย " มิกกี้พูดกับเพื่อนตนเองพร้อมกับทิ้งท้ายคำที่เพื่อนของเขาไม่ชอบที่สุดเพราะมันเหมือนว่าแจจุงนั้นเป็นเพียงเด็กที่ใครๆต้องคอยดูแลตลอดเวลา
" ไอ้บ้ามิกกี้ " แจจุงเงื้อมือขึ้นเพื่อที่จะประทับไปบนหัวน้อยๆของมิกกี้แต่เหมือนมิกกี้จะรู้ชะตากรรมของตนเองรีบวิ่งออกจากห้องเรียนไปทันที
edit @ 2 Jan 2009 21:00:24 by [[ zodauzeed ]]
