Title :: [Re-Fic] ::*:: My childhood ::*::
Chapter :: 5
Paring :: YunJae , YooSu
Story by :: k-chan and zodaUzeed

-5-


~ห้อง 1-B ~

" เฮ้ย....แจจุง..ทำไมนายมาช้าจังวะ " เพื่อนซี้ที่สุดของแจจุงส่งเสียงขึ้นทันทีที่แจจุงก้าวเท้าเข้ามาในห้อง

" ตื่นสายน่ะ " แจจุงตอบเพื่อนรักของตัวเองพลางยักไหล่ให้ แล้วจึงเดินไปนั่งข้างๆ

" โห....ไม่อยากเชื่อเลยนะเนี่ยว่านายจะมาสาย " มิกกี้พูดด้วยน้ำเสียงที่เหลือเชื่อพลางเอามือมาปิดปากเพื่อ
ให้สมจริง

" ว่าแต่....แจจุง...คนที่เดินเข้ามาในโรงเรียนพร้อมกับนายเมื่อกี๊คือใครหรอ? " มิกกี้ถามกับแจจุงในสิ่งที่เขาเห็นเมื่อครู่ ที่แจจุงเดินมาโรงเรียนกับคนๆนึง ด้วยท่าทางที่ใครดูก็ต้องรู้ว่าทั้งสองรู้จักกันอย่างแน่นอน

" ลูกของเพื่อนแม่ชั้น " แจจุงตอบกลับไปโดยไม่ได้หันไปมองหน้าของมิกกี้แต่กำลังหยิบหนังสือเรียนขึ้นมาวางบนโต๊ะ

" หรอออออออออ.....แหม!!!!!!!! ลูกเพื่อนแม่นายน่ะ ทำให้นายที่เป็นเด็กเรียนมาเรียนตรงเวลาเป๊ะๆ ต้องมาสายเลยหรอเนี่ย " มิกกี้พูดล้อๆ ทำให้คนฟังถึงกับหน้าแดงขึ้นมาทันที เพราะนึกถึงเหตุการณ์เมื่อเช้านี้

" แล้วลูกเพื่อนแม่นายคนนั้นคงนอนห้องเดียวกับนายแล้วก็เตียงเดียวกันด้วยช่ายม่า...อิอิ " มิกกี้ถามแจจุงขึ้นมาอีกพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆส่งสายตาเจ้าเล่ห์ออกมาก่อนที่จะถอยกลับแล้วกำมือทั้ง2ข้างมาปิดปากหัวเราะ

" จะบ้าหรอ...นายคิดอะไรอยู่น่ะ!! " แจจุงพูดว่าเพื่อนซี้ซะเสียงดังทำให้เพื่อนๆในห้องรวมทั้งอาจารย์ที่กำลังยืนสอนอยู่หน้าห้องหันกลับมามองที่เขากันเป็นตาเดียว

" แจจุง....มาสายแล้วยังคุยกับเพื่อนอีก...มานี่เลย มาทำโจทย์เลขข้อนี้เลยนะ " อาจารย์เยจินเรียกร่างบางออกไปหน้าห้องเพื่อทำโจทย์เลขบนกระดาน ร่างบางหันมาค้อนใส่เจ้าเพื่อนรักตัวดีก่อนหนึ่งที แล้วจึงลุกขึ้นเดินไปทำโจทย์เลขโดยมีมิกกี้หัวเราะไล่หลังไป

" นายมิกกี้!!! ...หัวเราะเยอะเพื่อนใช่มั๊ย...งั้นดีมาทำเลขข้อนี้ต่อจากแจจุงเลยนะ " มิกกี้หน้าซีดลงทันที ร่างบางที่กำลังคิดเลขอยู่ก็แอบหัวเราะสะใจเบาๆ

" จารย์นะจารย์..รู้ก็รู้ว่าเราไม่เก่งเลข ยังจะให้ออกไปทำอีก ถ้าเป็นอังกฤษหน่อยไม่ได้ จะพูดให้ไฟแล่บเลย " มิกกี้บ่นพึมพำ

" บ่นอะไร! "

" อ๊ะๆ ป่าวคร๊าบบบบบ "

~ตึง ตึ๊ง ตึง ตึง....กรี๊งงงงงงงงงงงงงงง ~ (เลิกเรียนแว้ว)

" แจจุงจ๋า.....ไปดูหนังกันน้า....." มิกกี้พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้วนและส่งสายตาอ้อนวอนไปให้

" เอ่อ...... " แจจุงอ้ำอึ้งพลางทำท่าคิด

ครืดดดดดดดดดดดดดด

" แจจุงงงงงงงงงงงงง.....กลับบ้านกัน " เสียงของยูโนวดังขึ้นจากหน้าประตู ทันทีที่ร่างสูงเดินเข้ามาในห้อง ทั้งห้องก็เกิดอาการเงียบกริบ ก่อนที่....

" ว๊าย หล่อจังเลยอ่ะ "

" อย่างกับเทพบุตรในฝันแน่ะ "

" อู๊ย...ใครได้เป็นแฟนนะ...โชคดีตายเลยอ่ะ " เสียงของนักเรียนหญิงกลุ่มนึงดังขึ้น แต่ก็ไม่ได้เรียกความ
สนใจของร่างสูงได้เลย เขาเดินตรงไปหาร่างบางที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทันที

" แจจุง กลับบ้านกันเถอะ..." ร่างสูงกล่าว ตอนนี้นักเรียนหญิงทั้งห้องหันมามองที่แจจุงเป็นตาเดียว

" อืม....งั้นมิกกี้ไว้วันหลังล่ะกันนะ " แจจุงตอบกับร่างสูงก่อนที่จะหันไปหาเพื่อนรักของตน

" เอ๋! o_O จะไปไหนกันหรอ " ร่างสูงถามด้วยอาการสงสัย

" อ๋อ....มิกกี้เค้าชวนชั้นไปดูหนังน่ะ "

" หรอ....งั้นก็ไปสิ " ร่างสูงกล่าวทำให้ร่างบางเลิกคิ้วทันที

" เอ๋? "

" งั้น....มิกกี้เราไปดูหนังกันเถอะ " ร่างสูงพูดจบก็กอดคอมิกกี้ที่ยังคงเอ๋อๆอยู่ออกจากห้องเรียนไปในทันที

" ห๊ะ....อ๊ะ....นายนี่ รอชั้นด้วยสิ " แล้วร่างบางก็รีบวิ่งตามออกไปทันที

~ คึกจัง ~ ( คึกจัง เป็นภาษาเกาหลี แปลว่า โรงหนัง )

เมื่อถึงหน้าโรงหนัง ทั้ง3ได้ยืนอยู่ตรงหน้ารายการหนังของวันนี้ ยูโนวยืนดูพลางคิดว่าจะดูเรื่องอะไรดี แจจุงเองก็เช่นกัน แต่ส่วนมิกกี้นั้นยังคงงงไม่หาย กับการกระทำเมื่อครู่ของยูโนว

" นี่....นายรู้จักชั้นด้วยรึไง " มิกกี้เปิดปากถามสิ่งที่เขาต้องการรู้ออกมา

" แหะๆ....ก็เพิ่งรู้ตอนที่แจจุงเรียกชื่อนายนั่นแหละ....มิกกี้ " ยูโนวตอบแบบยิ้มๆ

" ห๊า....แล้วว่าแต่นาย....ชื่ออะไรอ่ะ "

" อ่าว....นี่ชั้นยังไม่ได้แนะนำตัวหรอเนี่ย....(ก็ใช่น่ะสิ)...ชั้นชื่อยูโนว " ยูโนวทำเหมือนตกใจเล็กน้อยก่อนที่
จะแนะนำตัวเองกับมิกกี้

" นี่...จะดูหนังเรื่องอะไรกัน " แจจุงแทรกถามขึ้น มิกกี้กับยูโนวมองหน้ากันก่อนตอบไปพร้อมๆกันว่า

" หนัง...ผี~~~~!!! " เพราะคำตอบนี้ทำเอาแจจุงถึงกับค้างเล็กน้อย

" ไม่เอานะ....ชั้นไม่ชอบดูหนังผี " แจจุงตอบด้วยท่าทางกลัวๆ

" ไม่ได้หรอก...ยังไง2เสียงก็ต้องชนะเสียงเดียวอยู่แล้ว ใช่ป่ะ...มิกกี้ " ยูโนวพูดแล้วหันไปหาที่มิกกี้เพื่อหา
พรรคพวก

" ช่ายยยยยย " มิกกี้ตอบแล้วก็เดินไปซื้อตั๋วหนังทันที แจจุงขมุบขมิบปากบ่นอะไรบางอย่าง ร่างสูงเห็นอย่างนั้น เลยก้มหน้าลงมาชิดหน้าของร่างบาง

" อ๊ะ....นายทำไรอ่ะ " แจจุงถึงกับสะดุ้งทันที

" นายนั่นแหละ บ่นอะไรอยู่คนเดียวหืม!!! " ร่างสูงพูดพลางยีผมร่างบางด้วยความหมั่นเขี้ยว

" นี่! เดี๋ยวผมชั้นก็เสียทรงพอดี " ร่างบางพูดงอนๆ

" ชั้นรู้น้า.........ว่านายกลัวผี...ไม่อยากดูล่ะสิ อ๊ะ! มิกกี้มาและ " ร่างสูงพูดจบก็เดินไปหามิกกี้ทันที

" รู้ก็รู้แล้วยังจะมาพูดอีก " ร่างบางบ่นไล่หลังคนทั้งคู่ไป เมื่อทั้ง3เดินมาถึงทางเข้าโรงหนัง

" อ้าว...น้องแจจุง มาดูหนังหรอจ๊ะ เอ๊ะ! มากับไอ้เด็กใหม่ด้วย ไม่ใช่สิ น้องมิกกี้ก็มาด้วย " เสียงของซีวอนนั่นเอง เขายืนอยู่กับพวกของเขานั่นก็รวมถึงเรนด้วย

- - ทำไมต้องมาเจอกันที่นี่ด้วยนะ - - ร่างบางคิด ร่างสูงกับมิกกี้เมื่อเห็นสีหน้าของร่างบางก็เข้าใจทันทีว่าต้องทำอะไร

" ไปดูหนังกับพี่มั๊ยจ๊ะ? " เรนเดินมาหยุดตรงหน้าแจจุงแล้วพูดขึ้น

" คงจะไม่ได้หรอก...เพราะว่าแจจุงมากับชั้นเพราะฉะนั้นก็ต้องดูกับชั้น อีกอย่างนะ แจจุงก็คงไม่อยากดูหนังกับคนอย่างนายหรอก....เรน " ร่างสูงพูดจบก็คว้าเอาเอวร่างบางเดินเข้าโรงหนังไปทันที โดยมีมิกกี้เดินตามไปติดๆ ส่วนเรนรู้สึกโมโหมาก เพราะไม่เคยมีใครกล้าพูดกับเขาแบบนี้

~ในโรงหนัง~

บังเอิญรึเปล่าไม่รู้ เพราะทั้งมิกกี้ แจจุง ยูโนวนั่งอยู่ข้างหน้าโดยมีพวกของเรนนั่งอยู่ด้วนหลัง แถมเรนยังได้นั่งตรงระหว่างกลางระหว่าง แจจุงกับยูโนวซะด้วย

" นี่ยูโนว.....ชั้นออกไปรอข้างนอกได้มั๊ย...คือ...คือ...ชั้น " แจจุงพูดกับยูโนวด้วยน้ำเสียงอ้ำอึ้ง

' กรี๊ดดดดดดดดดด.... ' เสียงกรีดร้องจากภาพยนตร์ที่กำลังฉายดังขึ้น

" อื้อ...ฮือ......" แจจุงร้องออกมาแล้วหันไปเกาะแขนของยูโนวพลางซบหน้าไปกับแขนอันแข็งแกร่ง เมื่อยูโนวเห็นดังนั้นจึงดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดปลอบ มิกกี้ที่นั่งอยู่ข้างๆแจจุงถึงกับยิ้มออกมา แต่.....

" ใจเย็นดิว่ะเพื่อน....นายก็เลิกกับน้องเค้าไปแล้วนะเว้ย จะทำเป็นหมาหวงก้างทำไม " ซีวอนพูดขึ้นกับเรนที่ขณะนี้เริ่มนั่งอยู่ไม่สุขแล้ว

" เว้ย!.... ก็ชั้นหมั่นไส้ไอ้เด็กใหม่นี่หว่า มาไม่ทันไรแมร่งได้ไปแระ " เรนบ่นอุบ ในขณะที่คู่ข้างหน้า แจจุงนอนซบอกยูโนวพลางดูหนังไปด้วยมือของยูโนวก็คอยลูบหัวคนตัวเล็กเวลามีฉากหน้ากลัว.........และแล้วหนังก็จบลง

~หน้าโรงหนัง~

" เฮ้อ....หนังสนุกดีเนอะมิกกี้ " ยูโนวพูดพลางบิดขี้เกียจ

" ช่ายยยยยยยยย....แล้วแจจุงล่ะว่าไง? " มิกกี้หันมาถามแจจุงที่ทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่

" หนุกกับผีน่ะสิ....วันหลังนะถ้าพวกนายจะมาดูหนังผีกันอีกล่ะก็...มากันแค่2คนละกันไม่ต้องมาชวนชั้นเลย " แจจุงพูดจบก็เดินตรงไปที่สถานีรถไฟที่อยู่ใกล้ๆโรงหนังทันที ยูโนวเห็นดังนั้นจึงจะเดินตามไป แต่มิกกี้
ก็รั้งไหล่ของยูโนวเอาไว้ก่อน ก่อนจะพูดอะไรบางอย่างที่ทำให้ยูโนวต้องคิดหนัก

" หวังว่านายคงไม่ได้คิดกับเพื่อนชั้นแบบเล่นๆนะ...ยูโนว เพราะแจจุงน่ะต้องเจ็บเพราะรักข้างเดียวมาหลายคนแล้ว ชั้นไม่อยากเห็นเพื่อนชั้นต้องร้องไห้อีก " มิกกี้พูดจบพร้อมกับเดินตามแจจุงไปทันที ทิ้งให้ร่างสูงที่ยังคงยืนคิดอะไรบางอย่างอยู่

~ที่บ้านตระกูลคิม~

" เอ๋?....ไปบ้านน้าโบอา....แม่นี่ทำไมหมู่นี้ไม่ชอบอยู่บ้านเลยนะ..." แจจุงบ่นทันทีที่เดินเข้ามาในบ้านแล้วเจอNoteที่แปะไว้ตรงตู้เย็น

" สงสัยแม่นายเค้าคงอยากให้ลูกเขยอยู่กับภรรยา2คนล่ะม้าง...." ยูโนวพูดขึ้นข้างหลังแจจุง

" ห๊ะ...จะ....จะบ้าหรอ นายน่ะประสาทรึป่าว! ใครเค้าเป็นภรรยานายกัน " แจจุงหันขวับทันที

" งั้น....ตอนนี้ยังไม่เป็น เราก็ขึ้นไปทำให้มันเป็นเลยดีมั๊ยจ๊ะ " ยูโนวพูดพลางจ้องมองหน้าของแจจุงด้วยสายตาหื่นๆ

" ไอ้หื่น! ไอ้ลามก คืนนี้นายนอนข้างนอกไปเลยนะ "

" อะไรกันอ่า....คุณภรรยายจะปล่อยให้สามีสุดที่รักต้องนอนตากยุงนี่นะ ไม่เอาน้า....." ยูโนวพูดพลางจะเดินเข้ามากอดแจจุง แต่แจจุงไวกว่าเขาผลักร่างสูงออกไป

" น่ะ...นายอย่าเข้ามานะ " แจจุงพูดพลางตั้งกาด คล้ายท่าเทควันโด ทำให้ยูโนวถึงกับหัวเราะกับท่าทางแบบนั้น ของคนตัวเล็กทันที

" แจจุง...คิดว่าชั้นจะกลัวนายหรอ ชั้นน่ะแชมป์เทควันโดเลยนะ " ยูโนวพูดพลางถอดเสื้อนักเรียนตัวนอกออก เหลือเพียงเสื้อเชิ๊ตสีขาวที่ปลดกระดุม เม็ดบนออก2-3เม็ดเท่านั้น แจจุงเมื่อเห็นอย่างนั้นก็หน้าถอดสีทันที

" น่ะ...นายจะทำไรอ่ะ " แจจุงพูดขึ้น ตอนนี้เขานั้นยืนชิดกำแพงแล้ว ในขณะที่ร่างสูงก็ใช้มือข้างหนึ่งยันกำแพงไว้ ส่วนมืออีกข้างก็ลูบไล้แก้มใสของคนตรงหน้าเบาๆ ใบหน้าของคนทั้ง2ใกล้กันเข้ามาเรื่อยๆเรื่อยๆจนกระทั่ง....จมูกเรียวโด่งของร่างสูงคลอเคลียอยู่กับจมูกโด่งได้รูปของคนตัวเล็ก แจจุงหลับตาลงทันที เมื่อรู้สึกได้ถึงริมฝีปากของร่างสูงบนริมฝีปากของตน จากจูบที่นุ่มนวลอ่อนหวาน ร่างสูงเริ่มสอดแทรกลิ้นอุ่นๆเข้าไปควานหาความหวานภายในปากของคนตัวเล็ก คนตัวเล็กก็สนองตอบรับกลับมาโดยดี ลิ้นของทั้งสองพัวพันกันเนิ่นนานจนกระทั่งร่างสูงผละออกมาก่อนอย่างรู้สึกเสียดาย ยูโนวจ้องมองใบหน้าคนตัวเล็กที่กำลังแดงระเรื่อก่อนจะพูดขึ้น

" แจจุง....นายอาจจะยังไม่เข้าใจ แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ชั้นขอสัญญาว่า ชั้นจะเป็นคนดูแลและปกป้องนายเอง " ทันทีที่ยูโนวพูดจบ แจจุงก็ก้มหน้าลงทันทีพลางขมวดคิ้วแล้วพูดขึ้น

" นายแค่อยากได้ร่างกายชั้นใช่มั๊ย? " เพราะคำถามนี้ทำเอายูโนวถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที

" ใช่มั๊ยล่ะยูโนว.....ที่นายพูดมาทั้งหมด ที่เหมือนกับว่านายจะทำดีกับชั้น แต่สุดท้ายแล้วนายก็แค่อยากได้ร่างกายของชั้นแค่นั้น ฮึก.....ใช่.....มั๊ย " แจจุงเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับพูดด้วยน้ำตานองหน้า ร่างสูงเมื่อเห็น
ดังนั้นก็เกิดอาการใจกระตุกวูบทันที ตลอดเวลาที่ผ่านเค้าไม่รู้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเค้าต้องผ่านอะไรมาบ้าง ยูโนวดึงร่างบางที่กำลังร้องไห้สะอื้นหนักเข้ามากอดทันที ใบหน้าเรียวซบกับผมของแจจุงแล้วพูดขึ้น

" ไม่ แจจุง....ชั้นไม่เคยคิดแบบนั้นกับนาย ไม่ว่านายจะเชื่อชั้นหรือไม่ก็ตาม แต่ชั้นขอสาบานว่าชั้นไม่มีทาง ทำอย่างที่นายพูดเด็ดขาด ชั้นจะพิสูจน์ให้นายเห็นเอง " ยูโนวพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนจะคลายอ้อมกอดแล้วปาดน้ำตาออกจากใบหน้าสวยของคนตรงหน้า แจจุงมองหน้ายูโนวก่อนจะพูดขึ้น

" หวังว่านายคงไม่ทำให้ชั้นผิดหวังนะ " แจจุงพูดยิ้มๆ

" อืม...ชั้นสัญญา ด้วยชีวิตเลย "

" บ้าน่า...เวอร์ไปป่าว...ชั้นขึ้นไปนอนดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้จะตื่นสายอีก " แจจุงพูดจบก็เดินขึ้นข้างบนไปทันที ร่างสูงได้แต่มองตามพลางครุ่นคิดอยู่กับคำพูดของมิกกี้เมื่อเย็นและคำพูดของแจจุงเมื่อครู่

' เพราะแจจุงน่ะต้องเจ็บเพราะรักข้างเดียวมาหลายคนแล้ว ชั้นไม่อยากเห็นเพื่อนชั้นต้องร้องไห้อีก '

' ที่เหมือนกับว่านายจะทำดีกับชั้น แต่สุดท้ายแล้วนายก็แค่อยากได้ร่างกายของชั้นแค่นั้น ฮึก.....ใช่.....มั๊ย '

แค่เพียงน้ำตาสักหยดเค้าก็ไม่อยากให้มันไหลอยู่บนใบหน้าอันน่าทะนุถนอมนั่น เค้ายังคงจำเด็กตัวเล็กๆ ตาใสแป๋วราวกับลูกแมวได้ดี เด็กน้อยที่มีแต่รอยยิ้มอยู่บนใบหน้า








- - 12 ปีก่อน - -

" อ้ำ...งำๆ " แจจุงตักไอติมคำโตใส่ปาก

" เป็นไงแจจุง อร่อยมั๊ย? " เด็กชายแก้มป่องถามขึ้น

" อื้ม...อร่อย " แจจุงพูดยิ้มตาปิด

" ถ้าอร่อย วันหลังนายมาบ้านชั้นบ่อยๆสิ "

" อื้ม....ถ้าแม่พามานะ..." คนตัวเล็กเงียบไปสักพักนึงก่อนจะพูดขึ้นมาอีก

" มิน่าล่ะยุนโฮ...บ้านนายมีแต่ของอร่อยๆอย่างงี้นี่เอง นายถึงได้อ๊วนอ้วน 55555+++ " แจจุงหัวเราะอย่างอารมณ์ดีที่ได้แกล้งยุนโฮ

" ฟอด " เสียงหอมแก้มฟอดใหญ่ของยุนโฮ

" ห๊ะ! นายทำไรอ่ะ จะบอกรักชั้นหรอ " แจจุงน้อยเริ่มมั่วเอง

" ห๊ะ! ? " ยุนโฮทำหน้างงทันที

" ก็...ก็ชั้นเห็นในละครนี่ เวลาที่พระเอกจะบอกรักนางเอกอ่ะ ต้องหอมก่อนด้วย " แจจุงพูดอย่างภูมิใจในความรู้ของตน

" ถ้าใช่ล่ะ " ยุนโฮพูดด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

" เอ๋? "

" ชั้นจะเป็นเจ้าบ่าวให้นายเอง ส่วนนายก็ต้องเป็นเจ้าสาวให้ชั้นนะ รู้มั๊ย "

" ห๊ะ...?....อุ๊บ " ไม่ทันที่แจจุงน้อยจะได้คิดอะไร ยุนโฮจุ๊บที่ปากของแจจุงซะก่อน ทำเอาเจ้าตัวเล็กหน้าแดงออกมาซะดื้อๆ

" ชั้นจองแล้วนะคนนี้ " ยุนโฮพูดขึ้นทันทีที่ถอนปากออก ส่วนแจจุงนั้นก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้รีบตักไอติมใส่ปากแก้เขิน ยุนโฮเห็นดังนั้นก็ตักไอติมขึ้นกินมั่ง